Adriana Rak BEZMIAR CIERPIENIA [RECENZJA]

Cześć!

Dzisiaj przychodzę z recenzją książki Adriany Rak Bezmiar cierpienia. Egzemplarz tej powieści mam dzięki uprzejmości Doroty (autorki bloga cośdladuszyidlaciała). Jest to już kolejna książka autorki, wydana pod skrzydłami wydawnictwa WasPos. Dla mnie jest to zupełna nowość - jeśli chodzi o twórczość Pani Rak oraz o książki wydawane przez te wydawnictwo.

Ze strony technicznej, to co rzuciło mi się w oczy i to co lubię w książkach, to rodzaj papieru. Nie przepadam za książkami wydrukowanymi na takich zwykłych, białych kartkach, z których korzystamy w swoich domowych drukarkach. Lubię jak kartki są delikatnie zażółcone, pachnące drukarkom. 

Od wydawnictwa:

Dwudziestojednoletnia Izabela właśnie zakończyła trudny związek, do czego skłoniła ją niewierność ukochanego. Dziewczyna jest załamana, ale z pomocą najbliższych staje na nogi i postanawia opuścić swój malowniczy Gdańsk, by wyjechać do Łeby, gdzie ma zacząć sezonową pracę.

Adam to dwudziestoletni, niezwykle dojrzały, ale też pogubiony chłopak, który z powodu ciężkiej sytuacji życiowej musi podejmować się każdej pracy. Wyjazd do Łeby i opuszczenie swojego dwuletniego synka to dla niego konieczność. Chłopak żyje z dnia na dzień, bo doskonale zdaje sobie sprawę z tego, w jak beznadziejnej sytuacji się znalazł.

Ta dwójka poharatanych przez los młodych ludzi poznaje się przypadkiem w restauracji, w której pracuje Adam. Już od pierwszych chwil nawiązują ze sobą niezwykłą więź, która przetrwa wiele przeciwności losu… Czy jednak przyjaźń wystarczy, by zapobiec temu, co podpowiadają myśli?

Ode mnie:

Bardzo podoba mi się styl pisania Pani Adriany. Pomimo trudnego tematu, czyta się bardzo przyjemnie i szybko. Opisywana historia pochłonęła mnie od pierwszej strony. Ciężko było odłożyć niedokończoną książkę na półkę. Niekiedy wzruszająca, zmuszająca do przemyśleń opowieść poniekąd przedstawiająca życie autorki. Autentyczność sprawia, że obok tej powieści nie można przejść obojętnie. Książka jest wielowymiarowa: z jednej strony lekka (bo jak już wspomniałam, bardzo spodobał mi się styl autorki) a z drugiej ciężka, bo porusza tematy, o których wolimy nie rozmawiać. Bo jest nam łatwiej coś pominąć i udać, że problemu nie ma, niż rzeczywiście się nad problemem pochylić.

Ze strony pedagogicznej (bo jakby nie patrzeć oprócz bycia położną jestem również pedagogiem) bardzo podoba mi się umieszczenie na końcu książki Telefonów Antydepresyjnych. Przeznaczone nie tylko dla osób dorosłych, ale również dla młodzieży.

Czy polecam tę powieść? Tak, bo mam wrażenie, że autorka w swoich powieściach ma do przekazania jakiś głębszy sens. Ma swoją misję. I to się bardzo chwali!

Jestem ciekawa czy znacie twórczość tej autorki?

Moje TOP 4 - KSIĄŻKI

Jeśli czytałaś Miesięcznik kwietniowy, to z pewnością wiesz, że dużo czytam. Lubię rozmawiać o książkach. Lubię wyszukiwać nowych, często debiutujących autorów. Lubię sięgać po klasyki i książki na topie.
Po prostu - lubię relaks z książką.

Dzisiaj chciałabym przedstawić Ci moje zestawienie TOP 4 książek z pierwszego kwartału roku. Na tę chwilę przeczytałam ponad 40 książek i spośród nich wybiorę te, które zapadły mi najbardziej w pamięć. 

Tak jak wspominałam w poprzednim wpisie, bardzo rzadko sięgam po książki motywacyjne czy poradniki. Książkę traktuję jako relaks, dlatego najczęściej wybieram powieści - kiedyś typowo romantyczne, na tę chwilę w większości thrillery i kryminały.

Jestem bardzo ciekawa czy w moim zestawieniu znajduje się książka, którą przeczytałaś! :)

Ciekawe czy mamy takie samo zdanie na jej temat - zachęcam do dyskusji w komentarzach  ;)

Klaudia Muniak - Psychopata

Thriller medyczny

"W ośrodku naukowo-badawczym BCT trwają testy nad nowoczesną, nieinwazyjną metodą zwalczania nowotworów mózgu. Maja Lipska, młoda badaczka, odnosi spektakularne sukcesy. Po bankiecie kończącym jedną z konferencji budzi się na ławce w parku. Z przerażeniem odkrywa, że nie ma pojęcia co robiła przez ostatnie trzydzieści sześć godzin."

Na początku książka może zniechęcić dużą ilością terminologii medycznej. Jak wiadomo mózg to studnia bez dna. Prace badawcze nad rozpracowaniem jego struktur i funkcjonalności nadal trwają. Informacje na temat są przedstawione w książce w taki sposób, że osobiście chłonęłam je jak gąbka. Autorka w książce zamieściła również wiele opisów scen erotycznych, co w wielu recenzjach uznawane jest za niepotrzebne. Nie mam zadania na ten temat, bo mi to nie przeszkadzało. Sceny były opisane ze smakiem, kompletnie nie zaburzając obrazu całkowitego odbioru książki. Nie rozumiem tych zarzutów, bo skoro powieści erotyczne cieszą się takim zainteresowaniem to dlaczego autorka miałaby z nich rezygnować w swojej książce? Nie chcę zbytnio rozwodzić się nad fabułą, bo być może skusisz się na przeczytanie tej powieści - a nie chcę psuć ci zabawy. Z całą pewnością jest to historia mocna, trzymająca w napięciu i niedająca się odłożyć, chociaż na chwilę.

Laila Shukri – Jestem żoną szejka

Biografia, autobiografia, pamiętnik

Laila Shukri przerywa milczenie i opowiada o swoim tajemniczym życiu. Kim była, zanim zaczęła pisać książki? Jak została żoną szejką? Jak dziś wygląda jej życie? Amerykańska firma farmaceutyczna otwiera filię w Dubaju. Isabelle wraz ze swoją przyjaciółką wyjeżdża na zagraniczny kontrakt. Tam bardzo szybko zwraca na siebie uwagę jednego z najbogatszych szejków Zjednoczonych Emiratów Arabskich, który proponuje jej małżeństwo. Czy przestroga matki okaże się prawdziwa? Jak wygląda życie żony bogatego szejka? Czy istnieje granica luksusu? Opowieść o tym, jaką cenę trzeba zapłacić, żeby kochać, pisać i pozostać sobą w dalekim kraju i zupełnie obcej kulturze.

Jeśli chodzi o książki tego typu, są one pisane według znanego standardu. Oprócz wszelkich dobrodziejstw kultury arabskiej oraz jej majętności, opisywana jest w nich ta czarniejsza strona życia w luksusie. Życia kobiet, które decydują się na taki układ. Życie arabskich kobiet całkowicie różni się od tego, które my znamy. Jest związane z różnymi obwarowaniami wynikającymi z religii muzułmańskiej oraz wartości, którymi kierują się rodziny. Nawet w tak rozwiniętym mieście jakim jest Dubaj, tragiczne historie kobiet, dziejąc się na każdym kroku. Życie w luksusie, złotych pałacach po jakimś czasie zamienia się życiem w złotej klatce…

Remigiusz Mróz - seria o komisarzu Forstcie

Kryminał

"Pewnego ranka turyści odkrywają na Giewoncie makabryczny widok – na krzyżu powieszono nagiego mężczyznę. Wszystko wskazuje na to, że zabójca nie zostawił żadnych śladów. Sprawę prowadzi niecieszący się dobrą opinią komisarz Wiktor Forst. Zanim tamtego ranka stanął na Giewoncie, wydawało mu się, że widział w życiu wszystko. Tropy, jakie odkryje wraz z dziennikarką Olgą Szrebską, doprowadzą go do dawno zapomnianych tajemnic…"

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością Remigiusza Mroza. Cała seria charakteryzuje się wartką akcją. Wątki w niej płyną, przenikając się. Chociaż nie brakuje w niej elementów wymagających skupienia (mam tutaj na myśli wątek Nowego Testamentu oraz starożytnych zwojów). Każda z książek kończy się w taki sposób, że nawet jeśli nie chcesz to sięgniesz po kolejny tom. Zwlekałam z sięgnięciem po powieści tego autora właśnie ze względu na historie podzielone na tomy. Osobiście wolę jak historia zaczyna i kończy się w jednej książce, a ostatnią tomową powieścią jaką przeczytałam był Harry Potter ;) Niemniej, bardzo zaintrygowała mnie ta opowieść i całkowicie wciągnęła. Oczywiście fakt, że dzieje się ona w moim ukochanym Zakopanem to już zupełnie inna para kaloszy.

Alex Michaelidas – Pacjentka

Kryminał

Ceniona malarka i fotografka mody Alicia Berenson wiedzie życie, jakiego każdy mógłby jej pozazdrościć. Do czasu. Pewnego wieczoru jej mąż Gabriel wraca do domu, zaś Alicia strzela mu w głowę pięć razy, zabijając go na miejscu. Od tego momentu kobieta przestaje mówić. Nikt poza nią nie wie, co wydarzyło się tamtej nocy. Ostatecznie trafia do zamkniętego ośrodka psychiatrycznego Grove.

Po sześciu latach w tymże ośrodku rozpoczyna pracę psychoterapeuta Theo Faber, zafascynowany postacią Alicii i jej historią. Theo robi wszystko, co w jego mocy, aby dotrzeć do pacjentki i sprawić, żeby się przed nim otworzyła, a także aby rozwikłać zagadkę śmierci Gabriela. Poznając pacjentkę, psychoterapeuta nieoczekiwanie odnajduje coraz więcej podobieństw w ich losach, począwszy od traumatycznego dzieciństwa. Dokąd zaprowadzą go te rozmowy i co się stanie, jeśli Alicia wreszcie zacznie mówić?

Książkę czyta się szybko. Akcja jest wartka i trzymająca w napięciu. Powieść okrzyknięta jest najlepsza powieścią kryminalną w 2019 roku. Jednak dla osób, które czytają dużo literatury sensacyjno-psychologicznej okazać się może, że jest to kolejna książka do kolekcji. Autor bardzo mocno rozwija wątek psychologiczny pokazując aspekty pracy terapeuty. Jednak czy zasługuje na książkę roku? Moim zdaniem nie, ale jest to pozycja, z którą warto się zapoznać.

Więzień Azkabanu to moja ulubiona część, jeśli chodzi o serię o Harrym Potterze - jednak te książki zaliczam do mojego TOP życia, a nie pierwszego półrocza 2020 roku ;)

 Znasz którąś powieść z listy? Może któryś opis zachęcił cię do przeczytania?

Pamiętaj - co dziesiąty Polak czyta co najmniej 7 książek rocznie!

Przeczytane w styczniu

Kiedyś czytałam książki nałogowo. Później przez brak czasu, czytanych przeze mnie pozycji, było coraz mniej. Aż pod koniec zeszłego roku uświadomiłam sobie, że zaglądam tylko do książek związanych z moimi studiami. Tragedia! Dlatego w tym roku postanowiłam wykorzystać czas, który spędzam w pociągu, na czytanie.

W styczniu udało mi się sięgnąć po kilka nowości oraz po książki, które od dawna były na mojej czytelniczej liście. Oczywiście, gdy książka na tyle mnie "wciągnęła", że nie byłam w stanie jej przerwać, czytałam przed snem. Okazało się przez to, że jednak mam czas na codzienne czytanie! Podstawą jest tylko dobra organizacja pracy.

1) Instaserial o miłości, @mamaginekolog, czyli Nicole Sochacki-Wójcicka.

To bardzo lekka lektura, którą pochłania się dosłownie od razu. Budzi ona różne emocje. Napisana jest w taki sposób, że nie można się od niej oderwać. O czym jest ta historia? O dwójce lekarzy i ich miłości - historia na faktach (autentycznych).

2) Gwiazd naszych wina, John Green.

Szczerze mówiąc liczyłam, że książka wzbudzi we mnie większe emocje. Bo w końcu umieranie na raka zakochanych w sobie nastolatków powinno spowodować potok łez. Niestety, nie u mnie. Oceniam ją jako dobrą książkę dla młodzieży. Według mnie postacie są mocno przerysowane. Czasami ich charaktery mnie drażniły.

Cytat: „Na tym świecie jest tylko jedna rzecz okropniejsza niż umieranie na raka w wieku szesnastu lat, a jest nią posiadanie dziecka, które na tego raka umiera.”

3) Bez mojej zgody, Jodi Picoult.

Nie jest to pierwsza książka tej autorki, którą przeczytałam. Jest to poruszająca powieść, napisana wielotorową narracją, gdzie poznajemy każdego z bohaterów z różnych perspektyw. W publikacji tej poruszona jest bezsilność w walce z chorobą. Poświęcenie oraz niewyobrażalna miłość oraz rozterki dnia codziennego dotykają niemalże każdego z bohaterów. Zdecydowanie jest to książka, która daje do myślenia. Według mnie psychicznie jest trudniejsza do udźwignięcia niż "Gwiazd naszych wina", chociaż tematyka jest bardzo podobna. Jest to książka po skończeniu, której długo myślimy o losach bohaterów i nie sięgamy od razu po kolejną pozycję.

Cytat: „Żeby wyzdrowieć, trzeba najpierw swoje odchorować.”

4) Słodsze niż czekolada, Sheila Roberts.

Zdecydowanie jest to powieść z kategorii lekkich i przyjemnych. Idealna na zimowe wieczory spędzone pod kocem z kubkiem gorącej czekolady. Pozycja ta pozwala na przypomnienie (bądź uświadomienie sobie) jak wielką wartością jest rodzina, a pracownicy banku to nie zawsze zła wcielone ; )

Cytat: "Kobieta może przejść przez życie, wypierając różne rzeczy (jak na przykład to, że się starzeje czy że przybrała na wadze), ale jej życie nie będzie nic warte, jeśli wyprze się miłości."

5) Love, Rosie; Cecelia Ahern.

Przed ekranizacją powieść nosiła tytuł "Na końcu tęczy". Osoby, które sięgnęły najpierw po film mogą się bardzo zdziwić przebiegiem akcji w książce. Tak było ze mną! Nawet nie w połowie książki przedstawiony jest już cały film, ale co dzieje się dalej? W większości książka pisana jest w formie wiadomości oraz listów. Akcja toczy się bardzo szybko, bo niekiedy po przeczytaniu jednej wiadomości przechodzimy od razu do drugiej napisanej kilka lat później. Dzięki tej książce obserwujemy jak dojrzewa przyjaźń i miłość oraz jak zmienia się podejście bohaterów do tych wartości.

Cytat: "Ludzkie życie jest zbudowane z czasu. Nasze dni, nasza zapłata mierzone są w godzinach, nasza wiedza wyznaczana jest przez lata".

6) Światło między oceanami, M.L. Stedman.

Jest to poruszająca powieść o złych wyborach ludzi. O szczęściu, o który marzy każda kobieta, z którego tak ciężko zrezygnować. Powieść uświadamia i pokazuje, że nawet najlepszy, najbardziej uczciwy człowiek może ulec pokusie. Książkę przeczytałam jednym tchem. Pozycja ta obfituje w tak wiele emocji, że na koniec, łzy same napływają do powiek.

Cytat: „Musimy ponosić odpowiedzialność za własne decyzje. To właśnie jest odwaga. Stawianie czoła konsekwencjom naszych błędów.”

7) .Hygge.Duńska sztuka szczęście, Marie Tourell Søderberg 

Książka, a raczej poradnik, opowiada o ludziach i zwyczajach panujących w Danii oraz o filozofii życia jaką kierują się obywatele tego kraju. Większość książki to ilustracje i fotografie. Kompendium wiedzy na temat tego czym jest "hygge". 

Cytat: "Jedno niepozorne słowo wyraża to co naprawdę liczy się w życiu: HYGGE"

8) Szukając Alaski, John Green.

Co mogę powiedzieć o tej książce? Może tylko tyle, że nie lubię odkładać na półkę nieskończonych książek. W powieści poruszone są problemy młodych ludzi, którzy stają przed problemami dorosłego życia. Osobiście mnie nie zachwyciła.

Cytat: "Jasne, że to głupie tęsknić za kimś z kim się nie układa. Ale nie wiem, fajnie było mieć kogoś z kim zawsze mogłeś się kłócić."

Jestem ciekawa co przeczytałyście w styczniu - może chcecie polecić mi jakąś ciekawą pozycję literacką?